درختي است قديمي که حتي قبل از ميلاد حضرت عيسي مسيح در کشورهاي غرب آسيا کاشته مي شده است و براي اولين بار انگليسي ها پس از کشف شدن آمريکا اين درخت را به آمريکا بردند و در حال حاضر در سراسر جهان بيش از هزار نوع آلبالو و گيلاس (که شکل تربيت شده آلبالو است) وجود دارد. آلبالو در فصل تابستان فراوان يافت مي شود و هر فنجان پر آن بيست و پنج گرم کربوهيدرات، 28 ميلي گرم کلسيم، 22 ميلي گرم فسفر، 0.6 ميلي گرم آهن ، 327 ميلي گرم پتاسيم و 16 ميلي گرم ويتامين C وجود دارد.

 

آلبالو ميوه اي است صفرا بُر و براي وادار کردن کيسه صفرا به ترشح صفراي انباشته شده در آن به درون معده بسيار مفيد است. البته بعضي از افراد نمي توانند آلبالو را تحمل کنند و به همين جهت اين گروه مي توانند از چاي آلبالو استفاده کنند.
براي تهيه چاي آلبالو مي توانيد صد گرم آلبالو تازه را که خيلي خيلي هم رسيده نباشد در يک قوري آبجوش ريخته و مدت بيست دقيقه آنرا بجوشانيد و حاصل را که به شکل يک مايع بسيار خوش رنگ و شفاف است با قند يا شکر ميل کنيد. اين کار نيز عملي است که جوشانده آلبالو را در يخچال نهاده و به تدريج تا پايان روز و در دفعات آنرا بنوشيد.
چاي آلبالو براي کم کردن خارش بدن و رفع حساسيت واز بين بردن جوش هاي جواني نيز مؤثر است.  

درختي بسيار قديمي است که حتي قبل از ميلاد حضرت عيسي مسيح در اروپا و آسيا کاشته مي شده است و توسط انگليسي ها اين درخت به آمريکا برده شده و در آنجا کاشته شد.
گيلاس و آلبالو در حدود هزار نوع در جهان وجود دارد که يا شيرين هستند که گيلاس نام دارد و يا ترش به نام آلبالو.
اين ميوه به سبب وجود قند و املاح معدنى ، پتاس ، فسفر، کلسيم ، سديم ، کلر، گوگرد، منيزى و آهن داراى خواص تقويت کننده و نيرو بخش ‍ مى باشد. علاوه بر آن مقدار کمى منگنز، کبالت و مس در آن يافته اند.
از آنجايي که اين ميوه قند زيادي ندارد لذا افرادي که مي خواهند وزن کم کنند مي توانند از آن استفاده کنند که هم وزنشان زياد نشود و هم نيازشان به ميوه برطرف شود.

گيلاس يکى از تسکين دهنده هاى اعصاب بوده کار کبد و معده را تنظيم و تعديل نموده در عين حال داراى خواص خنک کنندگى و تقويت مى باشد. قند محتوى در گيلاس که از لوولوز ترکيب شده براى مبتلايان به بيمارى ديابت بسيار مناسب است . به سبب خواص مدر بودن و تقويت کنندگى آن را در بيماريهاى نقرس ، روماتيسم ، اختلالات کليوى و يبوست به کار مى برند. و به مناسبت وجود ويتامين آ تعادل اسيدى - قليائى را حفظ نموده و از عوامل حفظ و تقويت قواى جوانى بشمار مى آيد. کوبيده گيلاس تازه چنانچه روي پوست صورت قرار گيرد خشکي و کدورت پوست را برطرف مي کند و پوست صورت را تقئيت کرده و شفاف مي نمايد. علاوه بر آن به سبب دارا بودن اسيد کينيک در درمان بيماريهاى کليوى و بخصوص سنگهاى مجارى ادرار تجويز مى شود اگر گيلاس را صبح ها ميل کنند اثر آن بيشتر و فعالتر خواهد گرديد مشروط بر آنکه ناشتا مصرف گردد. براى آنکه به عنوان داروى معالج مؤ ثر افتد لازم است بجز گيلاس چيز ديگرى به صورت صبحانه خورده نشود و موقع ناهار وشام هم قبل از شروع به غذا خوردن مقدارى گيلاس تناول شود. اگر يکى دو روز بجز گيلاس چيز ديگرى خورده نشود کليه مواد زائد و سموم موجود در بدن دفع خواهد شد. به عبارت ديگر گيلاس يکى از دفع کننده هاى بسيار عالى سموم و فضولات بدن مى باشد.
نوشيدن روزى دو ليوان آب گيلاس درمان را تکميل مى کند. بهتر است آنرا در فواصل بين دو غذا مصرف نمايند.

جوشانده دم گيلاس يکى از مدرهاى بسيار معروف و قديمى است که از زمانهاى گذشته از آن بهره مى گرفته اند. اين جوشانده براى دفع تمامى اختلالات کليه و مثانه بسيار مفيد است . اگر بتوان آب گيلاس تازه را نيز به مقدار مساوى با جوشانده دم گيلاس مخلوط کرده بنوشند اثر آن چند برابر خواهد گرديد. براى تهيه جوشانده مقدار 20 گرم دم گيلاس را در يک ليتر آب به مدت چند دقيقه بجوشانند سپس آنرا بگذارند تا خنک شود. بعدا آن را صاف کرده بتدريج بنوشند.

اين ميوه رابه سبب وجود خاصيت قابض بودن بخوبى مى شناسند و بدين جهت در درمان اسهال و اسهال خونى و بعضى خونريزيها بکار مى برند.

زالزالک حاوى مازو، پکتين ، کلسيم ، اسيد ماليک مى باشد. مسلولين و مبتلايان به کم خونى مى توانند از آن کمک بگيرند، همچنين است در درمان روماتيسمى ها و مبتلايان به ورم روده.

  

مشخصات ظاهري آرتيشو :گياهي است به شکل گرز با برگهاي کلفت و گوشتدار، علفي، پايا با ساقه هاي بزرگ و راست، شياردار و به ارتفاع 0.2 تا 1.5 متر که کاملاً از برگهاي تيغ دار و نيزه اي است. ريشه حجيم و بسيار بزرگ، تقسيم شده به قطعات نامنظم و دندانه دار دارد. سطخ رويين برگها به رنگ سبز و بدون پرز ولي سطح زيرين آن پرزدار و سفيد است.

غنچه آن بسيار بزرگ و شامل گلهاي لوله اي، محصور در براکته هايي(براکته: هلالي هايي به شکل گلبرگ) با ظاهر متفاوت( برحسب نژادهاي مختلف اين گياه) است ولي اين براکته ها در نژادهاي مختلف ممکن است در قسمت انتهايي، با ظاهر گرد يا نوک تيز و ... باشد. ناحيه غير آزاد براکته هاي آن که به قسمت زيرين غنچه ها متّصل شده اند گوشتدار و داراي ذخاير مختلف غذايي است. نهنج ضخيم و گوشتدار آن شامل گلهاي زيبايي به رنگ آبي يا آبي مايل به بنفش و ميوه اش شفاف، به رنگ قهوه اي تيره و منتهي به تارهاي سفيد و متعددي در قسمت انتهايي است.

 

موطن اصلي آن منطقه مديترانه بوده و از قديم مصريان، يونانيان و روميها آن را مي شناخته اند ولي امروزه به پرورش، به منظور تغذيه و استفاده هاي دارويي در نواحي مختلف بخصوص در قسمتهاي جنوب غربي اروپا کشت مي شود.

خواص گياه آرتيشو:کنگر فرنگي علاوه بر آنکه براکته هايش پس از پختن غنچه ها به مصرف تغذيه مي رسد(از پايه برگها و قسمتهاي سفيد برگ به عنوان سالاد استفاده مي شود و از براکته هاي گوشتي نوع پرورش يافته آن به عنوان سبزي لوکس استفاده ميگردد)، اعضاي ديگر آن به علّت طعم تلخ و مواد مؤثري که دارند( يک عصاره تلخ، سينارين، لعاب، تانن ها، اسيدهاي آلي و ويتامين آ که تمام اين مواد مسهل صفرا بوده و براي بيماريهاي مجاري صفرا و هپاتيک مفيد هستند. کلسيم،فسفر،پتاسيم،ويتامين B1,B2 و B3 و آهن از ديگر مواد فراوان موجود در اين گياه مي باشند بطوريکه در هر صد گرم برگ اين گياه شش ميلي گرم آهن موجود مي باشد) موجب تحريک و افزايش صفرا و دفع ادرار مي گردند و از اين نظر در بيماريهاي مربوط به اين دو عضو مي توانند مصرف شوند.در عين حال اثر مقوي، مدر، مقوي معده، صفرابر،تب بر و ضد رماتيسم دارند و مي توان از آنها در اختلالات کبدي نظير يبوست هاي ناشي از عدم دفع صفرا، وجود صفرا در خون، ورم روده، پيدايش تخميرات و مسموميت هاي ناشي از عدم دفع مواد از روده، زردي، قولنج هاي کبدي، سنگهاي صفراوي، افزايش کلسترول خون، احتقان کبدي، بيماريهاي کبدي، گرمسيري و غيره استفاده نمود. مصرف آن در بيماريهاي مختلف مانند مرض قند ناشي از نارسايي اعمال کبد، چاقي، سردردهاي يک طرفه، کهير، آسم، نقرس، سنگ کليه، تصلب شرائين، رماتيسم، کمي دفع ادرار مفيد مي باشد و نيز مصرف خارجي آن در بيماري هايي نظير اگزما، التهاب و ورم پوست بدن، Prurigo و غيره اثر مفيدي دارد ضمناً در بيماري هايي مانند آنژين، گريپ و تبهاي گرمسيري موجب دفع سموم از بدن بيمار از راه ادرار و بهبود بيماري مي شود.

طرز تهيه چاي آرتيشو : براي تهيه چاي آرتيشو ده تا پانزده گرم برگ خشک و بيست تا چهل گرم برگ تازه آنرا در يک قوري کوچک آبجوش دم کرده و پس از بيست دقيقه آنرا صاف کنيد و هر روز يکي دو استکان آز آن بنوشيد.
در ضمن آب آرتيشو نيز داراي خواص درماني بوده و شيره برگ آرتيشو يا کنگر فرنگي داراي املاح املاح معدني مختلف و سينارين Cynarine است و مصارف درماني فراوان دارد ولي تهيه آن امروزه چندان معمول نيست. مصرف آن اوره خون و مقدار درصد غير طبيعي کلسترول خون را کاهش مي دهد. معمولاً آب آرتيشو به آب سبزيهاي ديگر براي تأثير بيشتر بر روي کبد افزوده مي شود.

 

 احتياط : بهتر است زنان در طى دوره شيردادن از مصرف آرتيشو خوددارى کنند زيرا ترشح شير را کاهش مى دهد.

همه مى دانيم که قارچ سرشار از پروتئين مى باشد و کسانيکه از خوردن گوشت اکراه داشته و امتناع مى ورزند بخوبى مى توانند از اين ماده غذائى گياهى پروتئين دار رهائى يابند. در حالى که گوشت داراى 15 تا 20 گرم پروتئين در هر صد گرم مى باشد بعضى از قارچها بيش از 30 گرم پروتئين در هر صد گرم دارند.
قارچ داراى عناصر معدنى (سديم ، کلسيم ، سيليس ، کلر، کبالت ، منيزيم ) بوده و بدين لحاظ براى مبتلايان به کمخونى ، مسلولين و بيماران مبتلا به کمبود مواد معدنى بسيار مفيد و مؤ ثر مى باشد بعلاوه فعاليت کارهاى مغزى را افزايش مى دهد.

قارچ موجب تسهيل جذب مواد غذائى در بدن مى گردد. در حالى که ناخالصيها را از بين مى برد دستگاه گوارش را تصفيه کرده و کليه اخلاط مضره و فضولات را به خارج مى راند.
بعضى از انواع قارچها هستند که خام آنها بسيار خوب است و مى توان آنها را در سالاد بصورت خام همراه با سبزيجات ديگر مصرف نمود. در پختن قارچ بايد متوجه بود که زياد چرب تهيه نشود زيرا چربى زياد هضم آنرامشکل مى سازد.

کاسنى تازه يکى از سبزيجات بسيار جالبى است که بسبب خواص آن در سالاد به مصرف مى رسد. از فوائد آن مى توان قدرت تصفيه خون و تقويت مبتلايان به کمبود املاح معدنى را نام برد. کاسنى وحشى داراى فسفر مى باشد. کاسنى پرورشى نيز داراى خواص فوق الذکر مى باشد. آنديونيز در حقيقت از انواع کاسنى به شمار مى رود و بهترين نوع آن آنديوهاى سبز تيره رنگ مى باشد که سرشار از کلرفيل و آهن است و خون را تقويت نموده و املاح و مواد معدنى تکميلى به خون مى دهد.

     

           

کاسنى به سبب دارا بودن مواد تلخى که در آن نهفته است گياه بسيار مفيد و گرانبهائى است که کبد را تصفيه و تقويت مى نمايد علاوه بر مدر بودن اشتها را زياد و معده را تقويت مى کند. ضمنا ملين بسيار ملايمى مى باشد. کاسنى ترشح صفرا و پپسين و اسيد کلريدريک معده را تحريک نموده در بيماران مبتلا به نقرس و يرقان و سنگهاى مجارى صفراوى و ادرارى و احتقان طحال تجويز و توصيه مى شود.
کاسنى داراى ويتامين ث و املاح معدنى زيادى است که جذب مواد غذائى را تسريع و تسهيل نموده و شخص را در برابر بيماريهاى عفونى محافظت مى کند. کاسنى از گياهانى است که در کشور ما ايران از زمانهاى قديم به عنوان تصفيه کننده خون چه به صورت جوشانده و يا بصورت عرق کاسنى به مصرف مى رسيده و هنوز هم مورد توجه و علاقه افراد است . در دهه هاى گذشته که بيمارى حصبه يا تيفوئيد به شکل بيمارى بومى وجود داشته کاسنى يکى از داروهاى گياهى بود که بخصوص در درمان حصبه به کار مى رفت . دکتر برتوله جوشانده کاسنى را در سرماخوردگى هاى تب دار توصيه و تجويز مى نمايد.

گياهي است که در کشورهاي مرطوب بخصوص در اروپا و غرب امريکا مي رويد. طول آن يک تا دو متر بوده و داراي ساقه اي چهارگوش مثل نعناع است. برگهاي آن کشيده و کلفت مي باشد. مريم گلي داراي بويي مطبوع مي باشد. گلهاي اين گياه صورتي پر رنگ و کوچک و پراکنده در سراسر شاخه ها مي باشد.

از عطر اين گياه در تهيه بعضي از ادوکلن ها، محلول هاي بعد از تراشيدن ريش و کرم ها استفاده مي کنند. روي  پوست انسان اثر نرم کننده و آرام بخش دارد. از آن براي برطرف کردن بوي عرق پا استفاده مي کنند و باعث تقويت موي سر مي شود.

دم کرده اين گياه داراي اثر تقويت کننده بوده، باعث بند آمدن خونريزي ها مي شود. دردهاي عادت ماهانه خانم ها را برطرف کرده و از خونريزي آن مي کاهد. اين دم کرده در مبتلايان به بيماري ديابت مؤثر است و قند خون آنها را کاهش مي دهد. در ضمن سرفه رابرطرف کرده و راههاي تنفسي را باز مي کند.
براي تهيه دم کرده اين گياه يک قاشق مرباخوري از گياه خشک را در يک فنجان آبجوش ريخته و يک ربع ساعت صبر مي کنند تا دم بکشد و از اين دم کرده دو سه بار در روز مي نوشند.

گندم يکى از غلات بسيار مهم مغذى است که قوت غالب اهالى کشورهاى زيادى از جهان را تشکيل مى دهد اين غله حاوى عناصر لازم براى حفظ حيات بشر بوده و بويژه سرشار از مواد معدنى شناخته از قبيل پتاسيم ، سديم ، کلسيم ، منيزيم ، گوگرد، فلوئور، کلر، کبالت ، سيليسيم ، يد، آرسنيک و غيره مى باشد. يک دانه گندم مانند يک ((تخم مرغ گياهى )) واقعى است . پوست يا سبوس آن نمايانگر پوست خارجى تخم بوده و ماده داخلى آن حاوى آلبومين (گلوتن و آلورون) و چربى فسفردار مى باشد. همچنين در اين محل يک نقطه جنينى نيز وجود دارد. در صورتيکه دانه گندم را کاملا خشک نگاهدارند ممکن است براى مدت نامحدودى سالم بماند و بهيچ وجه خراب و فاسد نشود.
حال اگر مجددا به ساختمان گندم نظرى افکنيم مشاهده مى کنيم که پوست خارجى يا بشره دانه گندم از سلولهاى مخصوصى تشکيل شده پس از آن قشر ميانى و سپس سلولهاى آلورون (منطقه سرشار از مواد چربى ، فسفر و ويتامين آ) و بعد از آن منطقه زجاجى سرشار از سيليس و فلوئور، سلولهاى گلوتن (منطقه سرشار از پروتئين ، منيزيم و ويتامين ب ) و سلولهاى نشاسته اى (منطقه سرشار از مواد ئيدروکربنه ، کلسيم و پتاسيم ) به ترتيب ديده مى شود. گندم پس از آنکه تبديل به آرد شده و به صورت نان در آيد تمامى عناصر گفته شده در بالا را دارا نخواهد بود مگر آنکه آن را بصورت کامل و همراه با سبوس به کار برده باشند. در صورتيکه آرد را از الک درشت ترى بگذرانند مى توان گفت در حدود 85 تا90 درصد عناصر و مواد محتوى در گندم آرد باقى خواهد ماند و يک نان خوش طعم و خوشمزه مغذى به ما خواهد داد.

 

بايد دانست که نان کامل به تنهايى يک غذاى متعادل محسوب مى شود. نان سفيد موجب يبوست گرديده و منشاء تخميرهاى گندزا مى باشد در حالى که خاصيت مغذى بودن خود را از دست مى دهد. در نان سفيد 100 واحد ويتامين با مقايسه با 430 واحد محتوى در نان کامل وجود دارد. نان کامل بايستى از آرد کامل ، نمک ، آب و خمير ترش تهيه و در تنور پخته شود.
علاوه بر آن مى توان گندم را بطور کامل مانند برنج به صورت آش ، حليم و ساير غذاها مصرف نمود. يا آنکه آنرا بوسيله آسيابهاى دستى نرم کرده در فرنى ، کلوچه ، نان شيرينى و غيره به کار برند. بهترين صبحانه براى کودکان فرنى آرد گندم است . بعلاوه يک غذاى کمکى براى افراد کمخون ، ضعيف و کسانى که دچار کمبود املاح و مواد معدنى مى باشند به شمار مى رود. همچنين مى توان آن را يک ماده غذايى مقوى به جهت اشخاصى که کارهاى سخت انجام مى دهند دانست .
جوانه گندم نيز يکى از مواد غذايى ضرورى و لازم است . موقعى که گندم جوانه زند تغيير شکل داده و ترکيب بسيار ارزنده اى به دست مى دهد. در حالى که در يکصد گرم گندم 45 ميلى گرم کلسيم وجود دارد اين مقدار در يکصد گرم جوانه گندم به 71 ميلى گرم مى رسد همچنين مقدار فسفر از 423 ميلى گرم به 1050 ميلى گرم در يکصد گرم جوانه گندم بالغ مى شود. مقدار منيزيم نيز از 133 ميلى گرم (5/0 ميلى گرم در نان سفيد) به 342 ميلى گرم در گندم جوانه زده ترقى مى کند. براى تهيه جوانه گندم لازم است گندم سالمى که خرد و شکسته نباشد تهيه نموده آنرا کاملا شسته و در يک ظرف محتوى آب نيم گرم بريزند و بگذارند تا مدت 24 ساعت خيس بماند. پس از آن آنرا در ظرفى که زياد گود نباشد ريخته و مرطوب نگاه دارند و همه روزه آن را مرطوب کنند. گندم پس از سه تا چهار روز (در تابستان زودتر) جوانه مى زند. پس از آنکه جوانه هاى سفيد رنگ بيرون آمد مى توان بلافاصله مصرف نمود. دقت کنند همه روزه اين کار را براى مصرف روزهاى بعد تهيه ببينند. بهترين طرز مصرف آن است که روزى سه الى چهار قاشق غذاخورى از جوانه را مخلوط به غذا ميل کنند.
لازم نيست جوانه گندم ر ابه مقدار زياد مصرف نمايند زيرا اين ماده غذائى بسيار مقوى و مغذى است . کسانيکه دچار ازدياد فشار خون يا مستعد به اين عارضه مى باشند بايستى در مصرف جوانه گندم جانب احتياط رارعايت کنند.

 

 

در صورتيکه بخواهيم عناصر متشکله در گندم را يک به يک شرح داده و خواص هر کدام را توصيف کنيم بايد بگوئيم که :
آلبومينى که به نطفه گندم چسبيده است حاوى مواد اصلى مغذى و املاح معدنى مى باشد که در بين آنها مى توان از آهک (براى استحکام استخوانها) و پتاسيم (براى گلبولهاى سفيد و قرمز خون ) و روغن (به عنوان ملين ) و غلات و دياستاز(مخمرها) که اکسيژن هوا را تثبيت مى کند نام برد. بخصوص در سبوس گندم مخمرهائى وجود دارد که علاوه بر طعم و مزه خوشى که به نام مى دهد آنرا به رنگ زرد طلائى قشنگى در مى آورد.
ذکر اين نکته لازم است که ويتامين ب 1 بخصوص در جنين نطفه گندم يافت مى شود. اين ويتامين براى تعادل عصبى وجودش لازم و ضرورى است همچنين ويتامين اى که براى رفع نازائى ، جلوگيرى از آسم يا تنگى نفس و ديابت ، بيمارى قلبى و بعضى انواع سرطان مفيد است و نيز ويتامين ب 12 که کمبود آن موجب ورم اعصاب ، فلج ، اختلالات قلبى مى گردد. همچنين ويتامين پ پ که بر قسمتى از مراحل تغذيه دخالت و تاثير دارد عناصر ديگرى هستند که در گندم يافت مى شود.
اما درباره سرطان بويژه چنين دريافته اند که سلولهاى سرطانى دچار کمبود منيزيم و سيليس مى باشند در حالى که اين دو عنصر در دانه هاى گندم کامل در نان کامل اگر معالج اين بيمارى موحش نباشد لااقل جلوگيرى کننده و محافظ بسيار با ارزشى به شمار خواهد رفت .

جو صحرائى يکى از غلاتى است که بيشتر غذاى اساسى (قوت غالب ) اهالى مناطق سردسير را تشکيل مى دهد. اهالى اسکاتلند، کشورهاى اسکانديناوى و نظائر آنها غذاى ملى شان عبارت از يک نوع حليمى است که با جو دو سر تهيه مى شود. بلغور جو صحرائى را در آب جوشانده سپس قند و شير خام به آن مى افزايند. جو صحرائى از زمان هاى کهن بوسيله يونانيها، رومى ها، آلمانيها و اهالى فرانسه قديم  شناخته شده بود ليکن اهالى مصر قديم و عبريها آنرانه مى شناخته و نه کشت مى کرده اند. در چين هم حتى تا ده قرن پيش از اين غله شناخته نشده بود.

 

  
جو صحرائى سرشار از مواد چربى ، ئيدرات دو کربن ، مواد معدنى ، سديم ، آهن ، کلسيم ، منيزيم و فسفر مى باشد. مصرف اين غله باعث تقويت قدرت ماهيچه ها گرديده و تا حدى جنبه تحريک کنندگى دارد بدين جهت استفاده از آن براى اشخاص زياد عصبانى مناسب نيست . بالعکس در درمان ضعف عضلانى ، عصبى يا روانى بسيار مفيد و مؤ ثر بوده و در نتيجه سرعت بخشيدن به مبادلات موجب گرم شدن و تحريک بدن مى گردد.
جو صحرائى مدر، مقوى ، خنک کننده بوده و در برابر مسموميت اوره ، کمبود قند خون اثر بسيار مفيد و مؤ ثرى دارد. همچنين در ديابت نيز توصيه و تجويز مى گردد. دکتر لکرک خاطر نشان مى سازد که اين غله داراى هورمونى مشابه هورمون فوليکولين مى باشد که بر روى عدم توانائى جنسى اثر مى کند. جو صحرائى در بين ساير غلات يگانه غله اى است که غده تيروئيد را تحريک مى کند. بنابراين مصرف آن براى مبتلايان به کمبود کار تيروئيد و غدد لنفى توصيه و تجويز مى شود.
علاوه بر مصرف جو صحرائى در حليم يا غذاى سنتى که در بالا شرح آن داده شد اين غله را بصورت پولک و ورقه هاى نازکى در آش يا بعضى غذاها بکار مى برند. براى تهيه يک نوشابه مدر وملين به نسبت 20 گرم جو صحرائى را در هر ليتر آب به مدت سى دقيقه جوشانده پس از خنک شدن و صاف کردن آن را بنوشد.
چنين توصيه شده است که کودکان و بيماران مبتلا به اختلالات دماغى را بر روى تشکى که از خوشه هاى جو صحرائى تهيه شده باشد بخوابانند.

مشخصات ظاهري زعفران : گياهي است علفي، پايا به ارتفاع 10 تا 30 سانتيمتر و برگهاي خطي باريک و با دوام و داراي پيازي سخت، مدور، گوشتدار و پوشيده از غشاءهاي نازک و قهوه اي رنگ است. گل آن قيفي شکل و به رنگ بنفش روشن است که به شش گلبرگ تقسيم شده است. داراي خامه زرد رنگ است که به سه کلاله نارنجي رنگ منتهي مي شود. طول کلاله ها بلنتر از گلبرگهاست، گل زعفران از طريق پيازچه هايي که در کنار پياز مادر مي رويد، تکثير مي شود. از قديم اين گياه به عنوان ادويه اي معطر و رنگ دهنده و گياهي طبي کشت مي شده است. منشأ اصلي آن نواحي مختلف آسيا بوده است ولي امروزه با توسعه اي که پرورش آن پيدا نموده در نواحي مختلف يافت مي گردد.

قسمت مورد استفاده اين گياه ناحيه انتهاي خامه و کلاله آن است که تحت نام زعفران وارد بازار تجارت مي شود.

 
خواص گياه زعفران : کلاله هاي اين گياه را با قسمتي از خامه پس از چيدن تمام گلها با دست جدا نموده و جمع آوري مي کنند. اين کلاله ها رابايد همان روز روي سنگهايي که از قبل داغ شده پهن کرد و يا در خشک کن قرار دهند که سريعاً و در عرض نيم ساعت رطوبت خود را از دست بدهند تا رنگ نارنجي و عطر خاص خود را حفظ کنند. آنها محتوي کروسين ( ماده رنگي کاروتنوئيد که شبيه به گلوکوزيد است )، عصاره اي تلخ که آن هم شبيه به گلوکوزيدهاست، پيکرو کروسين و ديگر مواد هستند.

زعفران در فارماکولوژي براي تهيه تنطورها، عصاره ها، داروهاي چشمي و خصوصاً قرصهاي جذب کننده بکار مي رود. اين گياه بايستي با احتياط و به مقدار کم مصرف شود زيرا مصرف آن به مقدار زياد باعث خونريزي، تهوع، اسهال و سرگيجه مي شود. زعفران از طرفي به علت دارا بودن مواد تلخ موجب سهولت هضم مي شود و از طرف ديگر به علت داشتن اسانس اثر محرک بر روي سيستم اعصاب دارد. از نظر درماني داراي اثر مسکن بر روي اعصاب سطحي بدن است. زعفران اثر مسکن در برونشيت هاي مزمن دارد و آن نيز به علت اثر بيحس کننده آن بر روي سيستم اعصاب حباب هاي ريوي است. از زعفران مي توان جهت رفع بي خوابي هايي که منشأ آن تحريکات مغزي، حالات تشنجي و درد دندان است، استفاده به عمل آورد. بعضي از گياه شناسان معتقدند که زعفران و دم کرده آن در تقويت قواي جنسي نيز اثر دارد و آن را همراه با دارچين و خرما و عسل مصرف مي کنند.

طرز تهيه چاي زعفران : براي استفاده از چاي زعفران کمي از آن را که از نصف قاشق چايخوري بيشتر نباشد در يک قوري آبجوش که نزديک دو سه استکان آب دارد ريخته و مدت بيست دقيقه تا نيم ساعت صبر کنيد تا خوب دم بکشد و حاصل آنرا مي توانيد با کمي قند يا نبات يا شکر بنوشيد.

مشخصات ظاهري هويج : گياهي پرورشي، دو ساله با ريشه اي دوکي شکل و در اکثر موارد به رنگ پرتقالي با برگهاي چند شانه اي و با عطري خوشايندمي باشد. در سال دوم ساقه اي منشعب با برگهاي بريده بريده متناوب از آن مي رويد که در انتهايش چتري از گلهاي سفيد قرار دارد. ميوه آن دو فندقه اي بوده و داراي کرکهاي خميده مي باشد. اين گياه به صورت خودرو در دامنه هاي خشک يا مراتع مي رويد. هويج پرورشي انواع مختلفي از قبيل ريشه بلند، استوانه اي، گرد به رنگهاي پرتقالي، زرد يا کاملاً قرمز دارد. اين گياه در باغها و مزارع کشت مي شود.

خواص گياه هويج : از هويج تازه و کاملاً رسيده که ريشه گياه نيز هست به صورت رنده شده يا با گرفتن آب آن استفاده مي شود. آب هويج در درمان کم خوني ها، زخم معده و اثني عشر (اولسر)، ورم روده بزرگ و کوچک، اسهال هاي ساده، بيماريهاي کبدي-صفراوي، مسموميت ها، ناراحتي هاي جلدي مختلف (درماتوزها dermatoses)، مؤثر واقع مي شود بطوريکه مصرف روزانه آن ضروري ذکر شده است. آب هويج داراي عناصري مانند آهن، فسفر، منيزيم مي باشد که در ساخته شدن خون و بافت ها ضرورت دارند. مسئله مهم در رابطه با اين گياه پرو ويتامين هاي آ و ث و ترکيبات ويتامين ب، قند، پکتين و مواد رنگي مي باشد. هويج تازه خصوصاً کاروتن هاي موجود در آن (پرو ويتامين هاي آ) ديد چشم را بهبود بخشيده و ديد صبحگاهي را تقويت مي کند.

از محسنات آن اين است که مصرف آن در هر سني خواص درماني مشخص در رفع ناراحتي هاي ظاهر مي کند بطوريکه مي توان در نوزادان شيرخوار و افراد مسن، هر يک استفاده هاي درماني متفاوت و غيرقابل مقايسه از آن به دست آورد. مصرف آن در افراد جوان باعث مي شود که جواني و شادابي آنها براي مدتي طولاني حفظ شود و ديرتر به پيري برسند. از ديگر اثرات سودمند هويج دفع انگلهاي روده اي، اسکاريس و کرمک مي باشد. اين گياه مدر بوده و ناراحتي هاي روده اي را تنظيم مي نمايد و خصوصاً از آن در تغذيه کودکان استفاده مي شود.

آب هويج داروي خوبي عليه آميداليت کودکان است. رژيم غذايي براساس هويج دردهاي سرطاني را تسکين مي دهد. ميوه هاي اين گياه برخي مواقع براي دفع انگلها در جوشانده ها مورد استفاده قرار مي گيرد.            

مشخصات ظاهري گياه تره : گياهي پرورش يافته و داراي برگهاي نواري شکل، نسبتاً پهن و با غلاف دراز است، از مشخصات ديگر آن اين است که قاعده نسبتاً ضخيم آن در داخل پياز جاي دارد.گلهاي آن گلي يل سفيد رنگ و مجتمع به صورت چتر بزرگ کروي است.

قسمت مورد استفاده اين گياه برگ و پياز کوچک آن است که به حالت خام يا پخته مصرف مي شود.
خواص گياه تره : تره داراي اسانس مرکب از ترکيبات سولفوره است. برگ آن داراي آنزيم هاي مختلف مانند مالتاز، دکستريناز، انورتاز و امولسين مي باشد. در ريشه گياه نوعي هيدرات کربن وجود دارد که آرابينوز و گالاکتوز از آن نتيجه مي شود.

تره را از قديم الايام مصريان، يونانيان و روميان به مصارف تغذيه مي رسانيده اند و چون از سبزي هاي سهل الهضم است و بعلاوه طعم و بوي آن ملايم تر از سير و پياز مي باشد، در هر عصريمورد توجه مردم قرار مي گرفته است. مصرف آن براي مبتلايان به سوء هاضمه، چاقي، درد مفاصل، نقرس، تصلب شرائن و يبوست دائمي توصيه گرديده است بعلاوه غذاي مناسبي براي مبتلايان به تحريک معده و روده است.
تره از سبزيهاي مدر و بسيار مفيد است. اثر خلط آور و نرم کننده به نحو قاطع دارد. سوپ آن حبس البول ( عدم دفع ادرار )، آب آوردن انساج و سنگ کليه را درمان مي کند. در موارد گرفتگي صدا، گريپ، سرفه، ورم گلو و ناي و به طور کلي تمام حالات التهابي حاد و مزمن دستگاه تنفس، سياه سرفه و غيره اگر سوپ و شربت آن مصرف شود اثرات درخشان به ظهور مي رساند. در ضمن اين گياه داراي پتاسيم فراوان مي باشد و خوردن آن براي کساني که دچار کمبود پتاسيم مي باشند مؤثر است.

در استعمال خارجي اگر تره به محل گزيدگي زنبور يا زنبورعسل مالش داده شود درد را تسکين مي دهد. تره پخته شده در شير را معمولاً به صورت ضماد بر روي اولسرهاي چرکين يا در آماس هاي رماتيسمي يا نقرسي يا لمباگوها جهت تسکين و بهبود بيماري اثر مي دهند. تره پخته شده در زير خاکستر موجب سرباز کردن دمل ها، آبسه ها و Panaris مي شود؛ براي اين کار مي توان شيره تره را در آرد وارد کرده به صورت خميري درآورد و يا آن را با قسمت نرم درون نان مالش داد و سپس بر روي دمل يا آبسه اثر داد. تنقيه جوشانده تره بهترين نرم کننده است و در رفع امتلاء روده بزرگ بسيار نافع مي باشد.

طرز تهيه دم کرده تره : براي استفاده از خواص تخم تره در حدود يک قاشق مرباخوري از آنرا گرفته و در يک قوري کوچک آبجوش دم مي کنند و حاصل را دو سه بار در روز مي نوشند. مي توان به جاي تخم تره از اب تره استفاده کرد.

مشخصات ظاهري گياه گشنيز : گياهي علفي، يکساله با ساقه اي افراشته، شياردار و منشعب است.برگها متناوب و به طور شانه اي منقسم شده و برگهاي فوقاني داراي بريدگيهاي خطي هستند. گلهاي سفيد يا صورتي آن به صورت چترهاي مرکب در انتهاي شاخه ها قرار دارند. ميوه ها فندقه و دو قسمتي بوده و قبل از رسيدگي کامل بوي تند و ناخوشايند ساس از خود متصاعد مي کنند. موطن اصلي گشنيز قسمتهاي شرقي حوزه مديترانه و هند است. اين گياه در مصر قديم شناخته شده و از آن به عنوان گياهان دارويي و تزيين قرباني استفاده مي کردند. مردم ايران اين گياه را به صورت سبزي خوردن به صورت خام و يا در خورشت و آش به صورت پخته مصرف مي کنند.

خواص گشنيز : براي مصارف دارويي از ميوه هاي آن استفاده مي شود و براي اين منظور گلها يا تمامي گياه را ( در کشت صنعتي ) قبل از اينکه کاملاً برسندجمع آوري مي کنند. پس از آنکه ميوه ها خشک شدند آنها را کوبيده و دوباره خشک مي کنند. اين دانه ها را در ظرفهاي سر بسته نگهداري مي کنند. اين دانه ها محتوي اسانس روغني تا يک درصد مي باشند که براي تهيه مواد گالينيکي نظير آب رويال به عنوان بادشکن به کار مي رود. اين اسانس روغني را با شکر مي توان مخلوط کرد. خواص گشنيز شبيه به خواص زيره مي باشد؛ ميوه هاي آن محتوي ليپيدها، آلبومينها، تانن ها، پکتين، قندها و ويتامين ث هستند. از اين گياه به صورت خالص يا مخلوط اشتها آور، باد شکن و هضم کننده به شکل جوشانده استفاده مي شود. اين جوشانده ها سيستم اعصاب را نيز تسکين مي دهند. از دم کرده براي باز شدن صدا ( مخصوصاً براي آوازه خوان ها ) ، درمان گلو درد و سرما خوردگي، برطرف کردن حالت استفراغ، درمان بيماري ديابت يا قند، کم کردن کلسترول خون، کم کردن شهوت و کاستن از آن و تسکين دردهاي مفصلي مثل رماتيسم که به صورت صنعتي از خشک شده يا روغن آن براي تهيه پمادهاي تسکين دهنده دردهاي رماتيسم عضلاني يا مفصلي استفاده مي شود.

طرز تهيه دم کرده تخم گشنيز : براي تهيه دم کرده تخم گشنيز سه چهار قاشق چايخوري تخم گشنيز را در يک قوري آبجوش ريخته و بيست دقيقه تا نيم ساعت صبر مي کنند تا خوب دم بکشد و بعد حاصل آن را بدون شيريني يا با کمي قند دو سه بار در روز مي نوشند و اين کار را چند روز پي در پي ادامه مي دهند.

مشخصات ظاهري درخت انار : انار درخت کوچکي است که ارتفاع آن تا 6 متر مي رسد و در مناطق نيمه گرمسيري مي رويد . اين گياه بومي افغانستان، پاکستان و ايران مي باشد که از زمانهاي گذشته در منطقه مديترانه کشت شده و ترويج يافته است. شاخه هاي آن کمي تيغدار و برگهاي آن براق،دوک مانند،باريک، متقابل و شفاف است که در حالت کامل خود 3-7 سانتيمتر درازا و 2 سانتيمتر پهنا دارد.

گلهاي انار درشت به رنگ قرمز اناري ولي بي بو مي باشد که سه سانتيمتر ضخامت داشته و داراي چهار يا پنج گلبرگ ( در گياهان پرورش داده شده اغلب بيشتر است) مي باشد. ميوه آن شش ضلعي کامل يا کروي با اندازه هاي مختلف بين گريپ فوروت و ليمو ترش،5 تا 12 سانتيمتر قطر و داراي پوستي قرمز رنگ و يا زرد رنگ مي باشد .

هر ميوه انار حدود ششصد دانه را در خود جاي داده است که مغز ميوه را احاطه کرده و از رنگ سفيد تا قرمز تيره جلوه مي کنند.

روي هم رفته در حدود بيست نوع مختلف انار در دنيا موجود است .
 
خواص گياه انار: انار ميوه اى است مقوى قلب که در مناطق گرمسيرى بر ضد اسهال خونى ، تنگى نفس و کرم امعاء به کار برده مى شود. پوست انار بخصوص به سبب سرشار بودن از مازو داراى خاصيت قبض کنندگى بوده و بعلاوه دافع کرم مى باشد.

آب انار اثر مدر و مفرح دارد. مصرف رقيق شده آن با آب، در بيماريهاي مجاري ادرار، بيماريهاي مختلف ناشي از التهاب دستگاههاي بدن و در بيماران مبتلا به عدم کفايت ترشح صفرا، توصيه شده است، اگر آّب انار را با عسل مخلوط کرده و هر روز چند قطره در بيني بچکانيد از رشد پوليپ در بيني جلوگيري مي کنيد؛ آب انار همچنين ممکن است داراي اثر  ويروس کش بوده و ضد پلاک دندان باشد.براي برطرف کردن دندان درد، دم کرده ريشه درخت انار را در دهان مضمضه کنيد .
 ميوه انار خنک کننده و خون ساز بوده و خون را تصفيه مي کند، رنگ صورت را شاداب کرده، گرفتگي صدا برطرف مي کند.براي سالمندان بهترين دارو براي تقويت کليه مي باشد. براي اضافه کردن وزن خود مي توانيد انار بخوريد.

خانم هايي که عادت ماهيانه شان منظم نيست مي توانند از جوشانده برگهاي انار استفاده کنند.برگهاي له شده انار را اگر روي پوست بگذاريد خارش را از بين مي برد .براي برطرف کردن سوختگي پوست ، گلهاي انار را له کرده و با روغن کنجد مخلوط کنيد و اين پماد را روي قسمت سوختگي بماليد .دم کرده گلهاي انار را بصورت غرغره براي از بين بردن زخمهاي دهان بکار ببريد .براي برطرف کردن بواسير بايد معقد را با جوشانده پوست انار شستشو داد .

احتياط : کسانيکه سرد مزاج هستند نبايد در خوردن انار افراط کنند . زيرا معده را سست کرده و ايجاد نفخ مي کند، اينگونه افراد بايد انار را با زنجبيل بخورند . جوشانده پوست درخت و پوست ريشه آن که براي رفع کرم بکار مي رود ممکن است ايجاد سرگيجه و استفراغ کند . به هرحال در خوردن جوشانده آن بايد احتياط کرد و اين کار بايد تحت نظر متخصص انجام گيرد .

 

موز را که ما معمولا مصرف مى کنيم ميوه اى است که پس از چيدن آنرا در محل مخصوصى قرار داده و بوسيله گاز شيميائى آنرا رسانيده اند بنابراين از شکل طبيعى خود تا حدى خارج شده است . بهر حال بهترين طريقه مصرف اين ميوه آن است که يک ساعت قبل از خوردن آنرا پوست کنده و به قطعاتى تقسيم کنند و يا آنکه در صورت امکان به خوبى له کرده در سالاد بريزند. در اين موقع ملاحظه خواهند کرد که به مراتب شيرين تر از موقعى است که بلافاصله پس از پوست کردن آنرا مى خورند.

موز خشک کرده که در مزارع توليد اين ميوه تهيه مى کنند بقدرى مغذى است که بايستى به اعتدال از آن استفاده نمود. موز خشک تمامى خواص ‍ موز تازه را دارا بوده و سرشار از فسفر، منيزيم ، پتاسيم ، آهن وبخصوص ‍ مواد ئيدرات دو کربن (نشاسته و قند) مى باشد. ويتامين هاى آ و ب و ث موجود در اين ميوه اهميت نقشى را که در تغذيه ، نمو و رشد دستگاه استخوانى و تعادل عصبى ايفا مى کند بخصوص توجيه مى نمايد. سلولز موجود در موز بسيار کم است بدين جهت مصرف مرتب و زياد آن ممکن است موجب يبوست گردد.

در سير موارد زير يافت مى شود: گوگرد، يد، سيليس و مهمتر از همه اسانس گوگردى به نام آليل . سير يک ماده ضد عفونى کننده طبيعى و پلشت پر بسيار جالب توجهى براى ريتين است . تجمع مواد فوق الذکر در سير سبب شده است که مصرف اين گياه بدن انسان را در برابر بيماريها، عدم تعادل غددى و اغلب اختلالات ديگر محافظت نمايد.
از آنجا که سير سبب شده است که مصرف اين گياه بدن انسان را در برابر بيماريها، عدم تعادل غددى و اغلب اختلالات ديگر محافظت نمايد.
از آنجا که سير ترشح غدد معده را تحريک نموده و قابليت تحرک جدار آن را فعاليت مى بخشد يک ماده اشتهاانگيز و در عين حال کمک کننده هضم به شمار مى رود.

يکى از عللى که معده نتواند سير را بطور هميشگى مصرف و تحمل نمايد آن باشد که آنرا بخوبى نجويده و کاملا با بزاق ممزجش نکرده اند يا آنکه مخاط دستگاه گوارش زياد تحريک يا خراشيده شده است . در حالت اول بايستى مراقبت نمود که سير را در دهان بخوبى بجوند و با آب دهان ممزوج و مخلوط سازند و در حالت دوم ، قبل از غذا کمى آب و يک قاشق مربا خورى از مواد پانسمان کننده معده ميل کنند. واقعا جاى بسى تاسف است که انسان خود را از خوردن سير محروم کند زيرا مى توان يقين حاصل کرد که سير کليه ترشحات رسوبى انگلى (بلورهاى اسيد اوريک و غيره ) مبتلايان به تصلب شرائين را حل کرده و از تکليس ‍ سرخرگها جلوگيرى مى کند.
سير قلب را به کار واداشته و خون را تصفيه نموده و در نتيجه جريان خون را تسهيل مى نمايد. فشار خون را پائين برده به سر حد عادى مى رساند. کسانيکه داراى فشار خون عادى يا کمى پائين تر از معمول هستند نبايستى از اين لحاظ بيمى به خود راه دهند زيرا آنچه مسلم است آن است که سير همه چيز را به حال تعادل برمى گرداند. اگر داروى پائين آورنده فشار خون براى کسى که داراى فشار خون پائين است خطرناک واقع مى شود سير بالعکس داراى چنين اثر نامطلوبى نبوده بلکه اثر بهبود بخشنده و مطلوبى بر روى چنين افراد بر جاى مى گذارد.
فراموش نکنيم که سير دفع کننده قوى کرم روده است که بعضى اوقات مى توان با سير گردنبندى ساخته يا آنرا در کيسه کوچکى ريخته به گردن کودک بياويزيم تا انگلها از بدن او فرار کنند و اين همان کارى است که در ازمنه قديم در بعضى نواحى انجام مى دادند.
براى مصرف داخلى ساده ترين راه آن است که به تمام غذاهاى خود سير اضافه کنيم . در صورت امکان بهتر آن است که سير به شکل خام خورده شود زيرا پختن قسمت اعظم ماده مؤ ثر آنرا از بين مى برد.
اگر بخواهيم سريعتر و بيشتر عمل کند دوتا چهار عدد سير را رنده کرده در يک گيلاس آب گرم مى ريزيم و مى گذاريم تمامى شب بماند و بخوبى خيس بخورد. صبح روز بعد آن را صاف کرده آب آن را بنوشد و تفاله اش ‍ را بدور بيندازد. طريقه ديگر آنکه سير را شب قيمه قيمه کرده جعفرى و روغن زيتون به آن بيفزايند و صبح همراه با صبحانه ميل کنند. مى توان سير را قيمه اى خورد کرده بر روى قطعه اى از نان که کره روى آن ماليده باشند بريزند و به مصرف برسانند.
امروزه چنين دريافته اند که سير از محافظين و پيشگيرى کننده هاى سرطان شناخته شده است . بعلاوه داروى مؤ ثر بر ضد سياه سرفه و اغلب سرفه هاى عصبى به شمار مى رود.
طريقه اى که دکتر واسيلف به کار مى برد و ما آن را آزمايش کرده و موفقيت حاصل نموديم آن است که شب هنگام مقدار لازم و کافى سير را پوست کنده در 250 گرم آب جوشان مى ريزيم . براى کودکان تا يکساله 15 گرم ، کودکان تا پنج ساله 25 گرم و ده الى دوازده ساله 40 گرم و از آن بزرگتر 60 تا 80 گرم از اين محلول را روزى هشت تا ده قاشق بدهند (قاشق مرباخورى تا 5 ساله قاشق دسر خورى تا کودکان ده الى دوازده ساله و از بزرگترها را قاشق سوپخورى مى دهند). در صورتيکه کودکان از خوردن آن امتناع کردند مى توان به نسبت يک به دو مقدارى شکر به آن اضافه کنند.
علاوه بر آن سير در موارد استعمال خارجى نيز داراى خواص غير قابل ترديدى است .

براى مراقبت و از بين بردن ميخچه و زگيل (کف پا و غيره ) و کيست هاى کوچک از سير استفاده مى کنند. بدين ترتيب که سير پوست کنده را بر روى ميخچه يا کيست مى مالند و اين کار را چندين بار در روز تکرار مى کنند و پس از خاتمه کار، درمان را با استفاده از يک مشمع کوچک تکميل مى نمايند.
در مورد زگيل ، سير را حلقه وار به اندازه قسمت شاخى زگيل بريده و روى آن مى گذارند و يا پانسمان مى گذارند و يا پانسمان مى کنند بطوريکه بخوبى روى زگيل بچسبد. اين کار را روزى دو مرتبه صبح و شب تکرار کرده و پانسمان را عوض مى نمايند.
گانگليونهاى محتقن را با مخلوطى از سير پوست کنده و روغن زيتون ماساژ مى دهند. در مورد کريهائى که منشا روماتيسمى داشته باشد هر شب تامپون پنبه اى را از عصاره سيرى که تازه بدست آمده باشد آغشته نموده در گوش بيمار مى گذارند. کسانى که از دندان درد شکايت داريد يا از گوش درد مى نالند يک حبه سير را تنزيب نازکى پيچيده در گوش ‍ مى گذارند تا بتوانند در موقع لزوم به کمک تنزيب آن را خارج کنند. در کرمخوردگى دندان سير پوست کنده را در داخل کرمخوردگى بگذارند. در اين موارد احتياجى به مراجعه دندان پزشک نخواهد بود.
همچنين سير کمک خوبى در درمان مبتلايان به روماتيسم و نقرس ‍ مى باشد. بدين ترتيب که قسمتهاى دردناک را با مخلوطى از روغن زيتون کافورى و سير(نسبت دو قسمت روغن کافورى و يک قسمت سير) بخوبى ماساژ دهند. ماساژ ستون مهره ها با مخلوط فوق قدرت و نيرو به بدن بخشيده شخص را مستعد انجام هر کار مى کند. بيمارى جرب را نيز مى توان با همين مخلوط درمان نمود. در اين وقت بجاى روغن از آب مخصوص استفاده مى کنند.

زرد آلو ميوه بسيار مغذى است بخصوص موقعى که به حالت خشک در آمده باشد(برگه زرد آلو). اين ميوه سازنده بافتها و استخوان است . به سبب دارا بودن ويتامين هاى گروه ب موجب تعادل دستگاه عصبى بدن مى گردد و به جهت سرشار بودن از قند يک نيرو بخش قوى و درجه اول محسوب مى شود.

 زردالو حيات حيات سلولى را زيادت بخشيده و امکان فعاليت و طول عمر بيشترى به شخص مى دهد. اين ميوه بخصوص ‍ در موارد کمخونى ، اختالات يا افسردگى هاى روانى و گرفتگى صدا(ورم حنجره ) تجويز مى شود.

زرد آلوى تازه يکى از داروهاى معالج اسهال است و چون آنرا بصورت خشک در آورند يبوست را درمان مى کند.

آناناس تازه داراى مخمر بسيار قيمتى به نام پاپائين است که بر روى معده اثر بسيار نيکوئى دارد. آب آناناس را در آفريقا براى درمان هر گونه مسموميتى به کار مى برند. بعلاوه بسيار مدر بوده و در موقع عقب افتادگى قاعده زنانه آنرا تجويز مى کنند.
از آناناس عصاره اى استخراج مى کنند که داراى خواص ضد تورم است بعلاوه جزو ميوه هاى لاغر کننده به شمار مى رود. از طرف ديگر به سبب سرشار بودن از مواد قندى و ويتامين هاى آ، ب و ث بسيار نيرو بخش ‍ است . همچنين آب آن براى درمان بعضى گلو دردها به کار رفته و بصورت استعمال خارجى براى مراقبت پوست از آن استفاده مى کنند.

                                                  

آناناس علاوه بر املاح داراى آنزيمى به نام بروملين مشابه پا پائين است که باعث سهولت عمل هضم شده و بر ضد بعضى بيماريهاى انگلى نيز از آن بهره مى گيرند.
عصاره آناناس به نام آناناز در پزشکى مصرف روزانه دارد و بر عليه اغلب عفونتها به کار مى رود.

تاريخچه کيوي : کيوي نيز که چند دهه ‌اي است وارد ايران شده است و سطح زير کشت مناسبي از باغ‌هاي استان مازندران را به خود اختصاص داده است، از جمله ميوه‌هايي است که از لحاظ تغذيه‌ اي و خواص درماني داراي ارزش بالايي است، نام علمي اين ميوه Actinidia deliciosa است که بومي مناطق شرقي و شمال شرقي کشور چين است و نام محلي آن ينگ‌تااو (Yang Tao) است. اين ميوه در اوايل قرن بيستم به نيوزلند وارد شد و به‌تدريج در اين منطقه از جهان مورد کشت قرار گرفت. در سال ???? نام اين ميوه در نيوزلند به گوس بري چيني (Chinese Gooseberry) تغيير يافت. در سال ???? اين ميوه به ايالت متحده آمريکا وارد شد و نام کيوي، برگرفته از نام يک برنده بومي نيوزلند به اين اتلاق شد. در حال حاضر اين ميوه در کشورهايي چون ايتاليا، نيوزلند، شيلي، فرانسه، ژاپن و ايالت متحده آمريکا در سطح وسيع کشت مي‌شود.

خواص کيوي : استرس، مواد مضر و کمبود خواب، روي بدن انسان اثر مي گذارد. هر کس که مي خواهد به اين وضع گرفتار نشود، بايد در روز 4 عدد کيوي بخورد. مطالعات دانشمندان ايتاليايي نشان داده است که ديابتي هايي که مرتب مقدار زيادي ويتامينC دريافت مي کنند، ميزان کلسترول و انسولين پاييني دارند. کيوي براي تامين ويتامين ث منبع خوبي است.اين ميوه به لحاظ داشتن ريز مغذي‌هاي مختلف از ارزش‌ غذايي بسيار بالايي برخوردار است. به ‌طوري که هر سهم از اين ميوه قادر است ?? درصد نياز روزانه به ويتامين C را تأمين کند.کاهش قدرت ماهيچه‌اي و قدرت بينايي نيز در سالمنداني که از اين ميوه به‌طور مداوم استفاده مي‌کنند کمتر ديده مي‌شود. اين ميوه به دليل خاصيت کاهندگي که بر سطح تري گليسيريد دارد، از غلظت خون مي‌کاهد و از تنگ شدن عروق و نهايتاً بروز انواع سکته‌ها جلوگيري مي ‌کند. کيوي مانند قرص آسپيرين موجب رقيق شدن خون شده، از ايجاد پلاک در خون جلوگيري مي کند . آسپيرين از داروهايي است که به رغم عوارض جانبي آن همواره بايد از سوي افراد مبتلا و حتي مستعد به مصرف برسد و عوارضي نظير التهاب، زخم و حتي خونريزي روده را ايجاد مي‌کند، در حالي که مصرف روزانه دو عدد کيوي مي‌تواند همان اثر را داشته باشد. بر خلاف آسپيرين اين ميوه داراي ترکيباتي نظير ويتامين C ،E ، پلي فنول‌ها، پتاسيم، مس و منيزيم است که همه آنها در حفظ سلامت قلب و عروق ضروري به نظر مي ‌رسند. در مطالعه‌اي که در سال 2004 روي تعدادي داوطلب به انجام رسيد، ديده شد که در اين افراد با مصرف روزانه 2 تا 3 عدد کيوي در مدت 28 روز، به ميزان 18 درصد از ميزان عوامل ايجاد کننده بيماري‌هاي قلبي و 15 درصد از سطح تري گليسيريد کاسته شده است. از اين رو متخصصان علم تغذيه اين ميوه را به بيماران قلبي توصيه مي‌کنند و آن را براي پيشگيري از بروز بيماري‌هاي قلبي مهم مي ‌دانند.

بهترين روش ذخيره و نگهداري : هنگام خريد اين ميوه نمونه‌اي از آن را در ميان انگشتان خود قرار دهيد و درصورتي که بر اثر فشار جزيي، نرمي زير دستان خود احساس کرديد از خريدن آن صرف‌نظر کنيد. اين ميوه را مي‌توانيد در دماي اتاق نگهداري کرده، آن‌را به مدت چند روز ذخيره کنيد. هرگز اين ميوه را کنار سيب، گلابي و سيب زميني قرار ندهيد، زيرا از اين ميوه‌ها گازي متصاعد مي‌شود که موجب رسيدن بيش از اندازه اين ميوه مي‌شود. به علاوه، توصيه مي‌شود هيچ‌گاه کيوي بسيار نرم يا لک دار نخريد؛ اما در صورتي که ميوه شما نارس است مي توانيد آن را در کاغذ همراه ميوه‌هايي نظير سيب، گلابي يا موز قرار دهيد تا فرآيند رسيدن تسريع شود. هرگز به اندازه ميوه توجه نداشته باشيد، زيرا در ميزان مواد مغذي موجود در آن تأثيري ندارد. تصور نکنيد ميوه درشت‌تر داراي مقدار بيشتري ماده مغذي است و ارزش تغذيه اي بيشتري دارد.

   

هشدار : اين ميوه از ميوه‌هايي محسوب مي‌شود که داراي اگزالات هستند. اگزالات ترکيبي است که وقتي وارد بدن مي‌شود ، در مايعات بدن باقي مي‌ماند و موجب بروز عارضه در اعضايي نظير کليه‌ها و کيسه صفرا مي شود. به اين منظور اين ميوه براي افرادي که مستعد سنگ کليه و سنگ کيسه صفرا هستند بايد با احتياط ميل شود. به علاوه، اگزالات موجود در اين ميوه، مانع جذب کلسيم مي‌شود. به اين دليل نبايد حداقل 2 تا 3 ساعت قبل و بعد از مصرف لبنيات و حتي قرص‌هاي کلسيم اين ميوه را تناول کرد تا مانع جذب اين ماده مغذي نشود.